عشق ورزد ، اشک ریزد مبادا آن دم که چنگ نغمه سازت ز دردی بر نینگیزد نوایی مباد آن دم که عود تارو پودت نسوزد در هوای آشنایی بنال ای دل که رنجت شادمانیست بمیر ای دل که مرگت زندگانیست و...طريق عشق پر آشوب و فتنه است بيفتد آنكه درين ره با شتاب رود...

کاش بر ساحل رودی خاموش
عطر مرموز گیاهی بودم
چو بر آنجا گذرت می افتاد
به سرا پای تو لب می سودم
کاش چون نای شبان می خواندم
بنوای دل دیوانه تو
خفته بر هودج مواج نسیم
میگذشتم ز در خانه تو
کاش چون پرتو خورشید بهار
سحر از پنجره می تابیدم
از پس پرده لرزان حریر
رنگ چشمان ترا میدیدم
کاش در بزم فروزنده تو
خنده جام شرابی بودم
کاش در نیمه شبی درد آلود
سستی و مستی خوابی بودم
کاش چون اینه روشن میشد
دلم از نقش تو و خنده تو
صبحگاهان به تنم می لغزید
گرمی دست نوازنده تو
کاش چون برگ خزان رقص مرا
نیمه شب ماه تماشا میکرد
در دل باغچه خانه تو
شور من ...ولوله برپا میکرد
کاش چون یاد دل انگیز زنی
می خزیدم به دلت پر تشویش
ناگهان چشم ترا میدیدم
خیره بر جلوه زیبایی خویش
کاش در بستر تنهایی تو
پیکرم شمع گنه می افروخت
ریشه زهد و تو حسرت من
 زین گنه کاری شیرین می سوخت
کاش از شاخه سر سبز حیات
گل اندوه مرا میچیدی
کاش در شعر من ای مایه عمر
شعله راز مرا میدیدی

مشق نامت دفتر قلبم را پر کرده است . بی تو سبزینه ی شادیم را به اندوه خاکستری بخشیده ام . بی تو شبهای یلدا و روزهای کویری من هر دو اشک هایم را فریاد می کنند و تنهایی روحم را تکرار.. بیا و سری به کوچه های سرد و ابری دلم بزن که با زمستانی ترین زمستانها پهلو می زند . بیا و در زلال چشمانم تن بشوی و ضیافت شفاف آِینه را پذیرا باش . در بی تو بودن به تو محتاجم و در با تو بودن ها به باور بودنت هرجا که باشی تشنه ی نگاه خورشیدیت خواهم بود و عاشق ترینت ...

چقدر سخته تو چشای کسی که تمام عشقت رو ازت دزدید و به جاش یه زخم همیشگی به قلبت هدیه داد زل بزنی و به جای این که لب ریز کینه و نفرت بشی حس کنی که هنوزم دوسش داری چقدر سخته دلت بخوتد باز به دیواری تکیه بدی که زیر آوار غرورش همه وجودت له شده چقدر سخته تو خیالت ساعت ها با هاش حرف بزنی وقتی دیدیش هیچ چی جز سلام نتونی بهش بگی . چقدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه ها تو خیس کنه اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه که هنوزم دوستش داری ...چقدر سخته گل آرزوهاتو تو باغ دیگری ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی و آروم زیر لب بگی گل من باغچه ی نو مبارک...